| Wieś Lubiąż / Village of Lubiaz | BACK |
![]() |
|
Wiatrak typu koźlak znajduje się po prawej stronie szosy z Lubiąża do Wołowa, na skraju wsi. Budynek jest czterokondygnacyjny, drewniany, kryty gontem, w części parterowej ma jednoprzęsłowe podcienie. W roku 1932 lub 1936 wiatrak został odrestaurowany i unowocześniony. Po II wojnie światowej przez 2 lata młynarz Niemiec mełł mąkę dla mieszkańców Lubiąża i okolic. Został on wysiedlony w roku 1947 a młynarzem został Stanisław Wojtasiewicz z Lubiąża. W roku 1960 do pierwotnej konstrukcji dodano skrzydło północne, po czym przebudowano wiatrak na młyn elektryczny, który pracował do października roku 1973. W roku 1962 ukradziono niewykorzystywane już skrzydła wiatraka. We wnętrzu wiatraka zachowały się częściowo urządzenia młynarskie a na zewnątrz, pod narożem budynku - 2 kamienie młyńskie. Wiatrak ma status zabytku, o czym informuje tablica. Tekst na podstawie
/ The text on the basis of: "Wędrówki po
Dolnym Śląsku i jego stolicy", Wojciech Chądzyński,
Wrocław 2006, |
Wnętrze wiatraka w Lubiążu,
poziom dolny.
Lower level room in the windmill at Lubiaz.