(...) Stałem jak sparaliżowany, nie odrywając wzroku od drogi, którą przyszedłem. Nagle zobaczyłem mojego prześladowcę. Na przeciwległym skraju polany, którą tylko co przeciąłem, poruszyły się krzaki. Ogromny, czarny cień wyłonił się z nich i wyskoczył w jasne światło księżyca. Celowo użyłem słowa "wyskoczył", bo zwierzę biegło jak kangur: wyprostowane, skakało na tylnych łapach, a przednie trzymało złożone przed sobą. Było wielkie i chyba bardzo silne. Przypominało słonia stojącego na tylnych nogach, ale mimo potężnej tuszy ruszało się zwinnie i żwawo. Przez chwilę myślałem, że to iguanodon - jak wiedziałem, stworzenie nieszkodliwe - ale choć byłem pod tym względem kompletnym laikiem, szybko poznałem, że to coś zupełnie innego. Zamiast łagodnej, jeleniej głowy roślinożernego, trójpalczastego zwierzęcia, ten potwór miał pysk szeroki, spłaszczony, ropuszy jak bestia, która złożyła nam wizytę w obozie. Jego dziki ryk i wytrwałość wykazana w pościgu przekonały mnie, że to jeden z drapieżnych dinozaurów, najgroźniejszych zwierząt, jakie kiedykolwiek chodziły po świecie. Biegnąc przez polanę, opadał mniej więcej co dwadzieścia stóp na przednie łapy i węszył. Szedł po moich śladach. Czasem je gubił, potem znów je odnajdywał i szybko posuwał się przebytą przeze mnie ścieżką. (...)

BACK

Za uzupełnienia i uwagi będzie zobowiązany
Andrzej Kozłowski akozl@geo.uw.edu.pl
will be indebted for comments
Last update 28.06.2001