Autor, zafascynowany tym stosunkowo niedawno (kilka tysięcy lat temu?) wymarłym olbrzymim zwierzęciem, opisuje historię jego odkrycia, spory, towarzyszące poznawaniu mamuta i środowiska jego życia oraz wyprawy, mające na celu odkopanie i zebranie kośćców mamutów. Poza tym omawia wysiłki, przedsiębrane w przeszłości i obecnie, aby z syberyjskiej wiecznej zmarzliny wydobyć miękkie części zamrożonych przed tysiącleciami zwierząt w jak najlepszym stanie. Celem takich współczesnych poszukiwań jest odtworzenie wymarłego krewniaka słonia - albo metodą klonowania, albo też poprzez zapłodnienie in vitro jajeczka słonicy, dzięki czemu entuzjaści spodziewają się po kilku pokoleniach otrzymać prawdziwego mamuta. Cel tego eksperymentu pozostaje niejasny - eksponat do ogrodu zoologicznego? Hodowla zwierzęcia pociągowego, które musiałoby żyć w nieodpowiednich dla niego warunkach? Tłumaczenie tekstu nie jest najlepsze - nie będę wyliczał wszystkich dostrzeżonych potknięć, chciałbym tylko zauważyć, że olbrzymie zęby mamuta w większości przypadków nazywane są błędnie "kłami", kilka razy tylko pojawia się prawidłowe określenie "ciosy", a raz nawet zauważyłem stwierdzenie, że "kły są siekaczami"!