"Zielona Sowa", Kraków 2000
Opracował zespół redakcyjny
Ilustracja na okładce Stanisław Dzięcioł
163 str.

     Piękna książka pisarza-erudyty z XIX wieku, która przedstawia poglądy na nauki o Ziemi z owego czasu, miała w Polsce kilka wydań. Niewątpliwie nawet dzisiaj warto ją przeczytać, aby poznać świetnie przedstawione przygody apodyktycznego profesora mineralogii i jego towarzyszy w czasie wędrówek głęboko pod powierzchnią Ziemi. Jednak zdecydowanie nie polecam wydania "Zielonej Sowy" z roku 2000. Niestaranne tłumaczenie (czyje?) i takież opracowanie tekstu, prostacki styl (m. in. już na pierwszej stronie zastąpienie wołacza chyba mianownikiem, dzięki czemu czytamy "Aksel, chodź ze mną!", podczas gdy oczekiwać należałoby "Akselu, chodź ze mną!", bo wydający owe polecenie pan Lidenbrock jest człowiekiem wykształconym, w przeciwieństwie do...) sprawiają, że książkę czyta się z przykrością. Ustawicznie nazwisko Arne Saknussemma pisane jest jako "Saknussen", chociaż podana transliteracja ostatniej runy nazwiska to "m" (powinno być "mm"). Miary niechlujstwa dopełnia reprodukowany poniżej fragment ze strony 69:

Nie dziwię się osłupieniu Aksela. Zdumiewa też precyzja i szybkość, z jaką profesor Lidenbrock odczytał tajemnicze słowa fhchfgu ;iode qwe uk jako "Arne Saknussen". Odpowiedni napis w miejscu obwiedzionego czerwoną linią bełkotu powinien wyglądać następująco:

co rzeczywiście czytać należy jako "Arne Saknussemm". Myślę, że to wystarczy.
     Polecam natomiast np. wydanie "Naszej Księgarni" z roku 1973 w dobrym tłumaczeniu Ludmiły Duninowskiej i z pięknymi ilustracjami nieżyjącego już, niestety, Daniela Mroza. 

Andrzej Kozłowski

Dziewiątego stycznia 2003 roku otrzymałem poniższy list. Nadawca, Pan Andrzej Zydorczak, uprzejmie zgodził się na jego opublikowanie na tej stronie internetowej, za co bardzo Mu dziękuję. 

Witam,
Niestety, muszę panu przyznać rację. I to w 100%. Opracowanie wydania z XIX wieku (bo nie jest to tłumaczenie) jest zrobione bardzo niestarannie, pomijając już fakt, iż sam pierwowzór w wielu miejscach jest raczej opowiadaniem, a nie przekładem. Jest to jedno z pierwszych wydań powieści Verne'a tego wydawnictwa (tj. "Zielonej Sowy", A. K.). Od tego czasu dużo się zmieniło. Od 2001 roku zespół redakcyjny współpracuje ściśle z Polskim Towarzystwem Juliusza Verne'a (www.ptjv.republika.pl), starając się wydawać powieści Julka zgodne z oryginałem francuskim i dobrze (mam taką nadzieję) opracowane.
Wracając do Podróży do wnętrza Ziemi, to pragnę Pana poinformować, iż aktualnie jest opracowywana (tłumaczona) nowa wersja tego wydania, która powinna ukazać się jeszcze w tym roku. Ponieważ osobiście nad tym pracuję, mogę Pana zapewnić, iż będzie to wersja pełna, pozbawiona błędów, a wręcz zwracająca uwagę na pomyłki popełnione przez Verne'a (no, może nie wszystkie, bowiem przypisy zajęłyby prawie tyle samo miejsca co treść utworu), z dziewiętnastowiecznymi ilustracjami. Staram się robić to rzetelnie. 
Mam nadzieję, że ta jedna książka nie zniechęciła Pana do zakupienia innych powieści Verne'a wydawanych przez "Zieloną Sowę" i sięgnie Pan po inne tytuły, z których z czystym sumieniem mogę polecić wszystkie wydane w 2002 roku (Wyspa Robinsonów, 500 milionów Begumy, Świat do góry nogami), czy też planowane na ten rok (Niezwykłe przygody kapitana Antifera, nowe, pełne tłumaczenie powieści Dwa lata wakacji, czy też wspomnianą już Podróż do wnętrza Ziemi. Być może w tym roku, w grudniu, ukaże się też pełna wersja Podróży z Ziemi na Księżyc - w znanym nam wszystkim tłumaczeniu powojennym brakuje około 25 % tekstu [sic!].
Pozostaję z wyrazami szacunku
Andrzej Zydorczak
Wiceprezes Polskiego Towarzystwa Juliusza Verne'a (także wychowanek krakowskiej AGH - to były dobre czasy!).

Polskie Towarzystwo Juliusza Verne'a