(...) Osady bursztynonośne zalegają powyżej złoża węgla brunatnego [w kopalni Goitsche koło Bitterfeld w Niemczech]. Obok wydobywanego sukcynitu, wśród żywic towarzyszących zidentyfikowano goitschit, gedanit, gedano-sukcynit, glessyt (w czwartorzędzie bogato redeponowany na teren Łużyc), beckeryt, dwie odmiany czarnej żywicy oraz bardzo rzadko występujący zygburgit (spolszczona nazwa niemiecka Siegburgit, utworzona od nazwy miejscowości Siegburg w Niemczech). Zygburgit związany z formacją węgli brunatnych z Troisburga koło Siegburga, znajdowany w kopalniach piasków oligoceńskich w formach "bulwiastych konkrecji", został po raz pierwszy opisany przez Lasaulx (1875). Klinger i Pitschki (1884) z tego "łatwopalnego kamienia" wyizolowali kwas cynamonowy i styren. Zygburgit zakwalifikowany został do naturalnych żywic polistyrenowych. Już te badania chemiczne stały się dla botaników podstawą przypisania owej żywicy do liquidambaru, drzew okrytonasiennych (Angiospermae) z rodziny 

Surowe okazy zygburgitu ze zbiorów Muzeum Ziemi w Warszawie (fot. L. Dwornik).

Hammamelidaceae. Dodatkowym argumentem poza składem żywicy była obecność w osadach w okolicy Siegburga kopalnych resztek liści i fragmentów drzewa gatunku Liquidambar europaeum Bgt. (...)