Dwunastego września 1768 r. w Pforzheim powstała najstarsza szkoła złotnicza, będąca jednocześnie pierwszą szkołą zawodową na świecie. Warunki ku temu stworzył Karol Fryderyk Badeński, który w 1767 r. nadał odpowiedni przywilej Francuzowi Francois Autranowi, a on, wraz z dwoma pochodzącymi ze Szwajcarii wspólnikami, stworzył podwaliny tradycyjnego dla Pforzheim przemysłu, jakim jest złotnictwo. Każdy z nich miał specyficzne dla swojego kraju doświadczenia i umiejętności, jednak wszystko to było za mało, aby stworzyć warunki konieczne do kształcenia nowych pokoleń złotników. W 1767 r. Christin i Viala zwrócili się do miejscowych władz, aby umożliwiły stworzenie szkoły zawodowej, w której nauka miała towarzyszyć pracy w należących do nich manufakturach. Pierwszym dyrektorem i nauczy-cielem w powstałej szkole został malarz miniatur Melchior Andreas Koessier, mianowany na to stanowisko przez Fryderyka Badeńskiego na okres jednego roku z pensją 30 luidorów lub 330 guldenów - jak zostało to ujęte w świadectwie  

Pracownia złotnicza, 1836.

nadania. Pierwszego sierpnia władze Pforzheim podjęły decyzję o utworzeniu szkoły rysunku w domu dla sierot, które do tego czasu kształcono w miejscowych manufakturach złotniczych. Oprócz rysunku osoby szczególnie uzdolnione miały uczyć się malowania miniatur i projektowania biżuterii. 
(...)